» عمومی » داستانها » استغفر الله
 

استغفر الله

زن شربت آلبالو را جلوي مرد گذاشت و دو زانو جلوي مرد نشست. مرد دستي به
ريشش کشيد و شربت را برداشت. زن سيني را از جلوي مرد برداشت و در دستش گرفت و گفت :
حاجي شام قورمه سبزي مشدي درس کردم. با گوشت قلقلي.
مرد سرش را تکان داد و شربت را هورت کشيد. زن عقب رفت و به رختخواب هاي کنار
اتاق تکيه داد. ملحفه ي کشيده شده روي رختخواب ها چروک برداشت. زن گفت :
حاج آقا امروز رفتي بانک؟! صب که به احمد زنگ زدم گفتم آقات برات پول مي فرسته !
مرد شربت را زمين گذاشت و گفت : وقت نکردم. نمي رسم که هم دم مغازه وايسم هم
واسه آقازاده ي شما پول بفرستم. فردا!
اون پسره هم تو اين اوضاع کشور درس خووندنش گرفته. دکتر مهندسش بيکارن...
قرتي واسه من تيارت مي خوونه.
اينهم از شانس ماس ديگه!
زن دستش را به پشت سيني کشيد و گفت : مي دونم نبايد آقاش رو دس تنها مي
ذاش ولي خب اونم جوونه ديگه. آرزو داره. فردا که برا خودش هنرپيشه شد و عکسشو
زدن تو سينما و تو روزنامه باهاش مصاحبه کردن خودت کلي بهش افتخار مي کني.
مرد پاي راستش را بالا آورد و دستش را به انگشتان پايش گرفت و گفت :
افتخار !
اين همه مگه خودت تو در و همساده نمي شنفي که سينمايي ها الند و بلند و همه
کارند و....
استغفرالله !!
زن لبش را به دندان گرفت و گفت: اِ حاج آقا تو که احمدتو از من بهتر مي شناسي.
اون بچه نماز اول وقتش ترک نمي شه. تو رو به روح آقات اين حرفا رو نزن.
دلم مي لرزه.
مرد ساکت شد. جورابش را از پايش در آورد. شستش را در دستش گرفت و ماليد.
ناخن دستش را زير ناخن پايش انداخت. چرک ها را در آورد و دستش را به فرش
ماليد.
زن گفت : واي حاجي مي بيني تو رو قرآن با يه کلمه حرف چه آشوبي تو دلم به پا
کردي ! اگه اين دخترا زير پاي بچم بشينن چي! اين زناي هنر پيشه همشون...
مرد سرش را بالا آورد و گفت : غيبت نکن زن.
زن سيني را زمين گذاشت و به گل فرش نگاه کرد وگفت : غيبتشون نيس حاج آقا
صفتشونه. همه مي دونن. نمي بيني چه جوري تو فيلما به مرداي غريبه مي گن دوست
دارم و با هم يه جا زندگي مي کنن. هر روز تو يه فيلم با يکي ان. خجالتم نمي کشن.
مرد انگشت اشاره اش را در بيني اش کرد و کمي مکث کرد و گفت : زن اينا همه اش
فيلمه. مي سازن که سر من و تو رو گرم کنن. وگرنه بنده هاي خدا ...
زن دستش را روي فرش کشيد و موهاي ريخته روي فرش را جمع کرد و در دستش گرد
کرد و گفت : آخه حاج آقا شما که نمي دوني. ديروز شيرين خانم زن حاج مرتضي داش
مي گف سي تي! يکيشون اومده بيرون. مثه اين که با يه پسري...
زن دستش را به سمت دهانش برد و بين شست و انگشت اشاره اش را به دهان گرفت
گفت : آدم روش نمي شه به شوهرش بگه! با پسره داشته همه کار مي کرده. ديگه از اين بيشتر حاجي !
مرد دستش را به بيني اش گرفت. گوشه ي بيني اش را خاراند و دستش را به فرش ماليد
گفت: اينا چه ربطي به احمد داره. زن بدکاره همه جا پيدا مي شه.
همين تو محله ي خودمون !
زن سرش را بالا آورد و دست راستش را به صورتش زد و گفت : واي نگو حاج آقا!
تو محل خودمون! بگو کيه تا گيسش رو از ته ببرم ! مي بيني دوره زمونه رو. از
صب تا شب هم بري مسجت و واسه مردم دعا کني هيچکي عاقبت به خيرنمي شه. زنيکه ي ...
مرد دستش را به ريشش کشيد و گفت : باز شروع کردي. هر کي که بي دين و ايمون
باشه مي ره سراغ اين کار. هر کي هم که خدا و پيغمبر سرش بشه سر زن و بچش مي
مونه.
چرا همه رو به يه چوب مي زني. واسه احمد هم فردا پول مي ريزم. آخر هفته هم در مغازه رو مي بندم مي رم يه سر پيشش.
حالا پاشو برو شام بکش تا منم شلوارم رو عوض کنم. ولش کني تا شب مي شينه ور دل آدم حرف مي زنه!
زن سيني را برداشت و دستش را به زانو اش گرفت و بلند شد و گفت : فردا شيرين
خانوم رو که ديدم بگم پيگير شه ببينه اين زنيکه ي ... کیه.
مرد صدايش را بالا برد و گفت : الله اکبر. برو شامو بکش زن!
زن از اتاق بيرون رفت. مرد بلند شد تا شلوارش را عوض کند.
دستش را به سمت کمر بندش برد. نبود. سرش را بالا آورد.
خانه ي همان زن جا گذاشته بود.

ارسال داستان : فرنوش زنگوئي
 

موضوع عکس : نیکی کریمی در جشنواره کن ۲۰۰۷
ترجمه متن : هنگامی که حیا می میرد!
(مشاهده تصویر در اندازه اصلی با کلیک روی عکس امکان پذیر است)